Op zondag 24 mei was het dan zo ver. Vandaag zal ik mn eerste 10km run gaan lopen. Best zenuwachtig hoor, echt waar. Deze afstand heb ik tenslotte nog niet eerder gelopen. Mijn langste afstand met trainen was een kilometer of 7. En ja, da’s nog geen 10 he.
Ook deze dag zijn we weer met de trein naar Den Haag gegaan. Toch wel handig hoor, datopenbaar vervoer. En met dank aan het Kruidvat hebben we nu 3 keer super voordelig met de trein gereisd. We waren weer ruim op tijd in Den Haag en hadden dus alle tijd om ons naar de start te begeven, om te kleden, kennis te maken met Holland Runner en de psygische voorbereiding op mijn eerste 10 kilometer. Holland Runner was medeorganisator van dit evenement en omdat wij met Holland Runner naar New York zullen reizen leek het ons erg leuk om hier naar toe te gaan, de nodieg info te krijgen en natuurlijk voor de hardloopwedstrijd.
De stand van Holland Runner was snel gevonden. Met vel oranje vlaggen kon het niet missen. We kregen bij ons startnummer ook een tas gevuld met wat fruit, flesje drinke, koekjes en snoepjes maar ook een DVD van de NYC Marathon 2007, het ANWB boekje New York (dat was dus de tweede want die had ik natuurlijk vorig jaar al gekocht 
) en nog wat promotiespullen van Holland Runner. Erg leuk dus allemaal. Al met verschillende mensen aan de praat geraakt. verteld dat het voor ons de eerste keer is, de marathon en dan ook nog in New York. Medehardlopers vertelde ons dat hij of zij al meerdere malen, nog maar 1 keer of net als ons, voor het eerst die kant op gaan. Maar goed, al met al ging de tijd best snel en de start van de Royal Ten kwam in zicht. Samen met Raymond liepen we naar het startvak. En tjee, wat een volk weer. Ik zei al tegen Raymond, “wacht maar niet op mij hoor en kijk ook maar niet achterom, ik volg wel. Ik zal mn eigen race moeten lopen!”
De route van The Royal Ten Den Haag: http://www.afstandmeten.nl/index.php?id=262829
En daar klonk ie weer, het startschot. En daar ging ik, op weg naar mn eerste 10 kilmeter wedstrijd. Zo als ik met mn andere wedstrijden ook had, weer veel te snel van start gegaan. Want ja, we willen zo graag he haha. Het was supermooi weer. Eigenlijk te warm voor het mooie. 27 graden daar in Den Haag. Gelukkig liepen we een groot deel door het Haagse Bos en was het goed te doen. Al in de eerste kilometers werd ik door hordes medelopers ingehaald en liep ik dus al vrij snel, nog voor het 5km punt, met een groepje van een manntje of 15. Rond de 3km had ik al een ‘maatje’ gevonden om mee te lopen. Bleek alleen engels te praten dus dat was wel even lastig. Nou ja, gewoon lopen en dan zien we wel.
Vlak na de 5km stond een waterpost. Oh, heerlijk. Ben gewoon stil gaan staan en het er even van genomen. Ik liep tenslotte toch al achterin de groep en wat maakte mij dat uit. Niets. Rustig wat water gedronken en weer verder. Maar na de 6,5 kilometer kreeg is het steeds zwaarder. Met op mn MP3-speler Evy van StartToRun liep ik redelijk door. Op een gegeven moment draaide ik me maar eens om… Liepen er nog mensen achter mij….. Nou nee, de bezemwagen en de ambulance reden stapvoets achter ons aan.
Toen wist ik het zeker. Ik liep samen met mn loopmaatje als allerallaatste in deze race. Iemand moet toch de laatste zijn he, dan ik maar. Voor ons liepen nog twee meiden. Ik wilde ze o zo graag inhalen maar steeds als ik bijna bij ze was, kom in niet meer en ging in wandelen. Dat heb ik tot vlak voor het eind vol kunnen houden. De laatste kilometer was een hel. Maar wat een feest. In de een-na-laatste bocht stond de steelband nog op ons te wachten en speelden hun lied, de laatste bocht…. Daar, ja daar verderop was de finish. Al helden werden we binnengelootsd. Wat stonden er nog ontzettend veel supprters langs de kant van de weg. Klappen, juichen, fluiten, toetergeluiden…. Als of we de eerste waren die over de finishlijn kwamen. Grandioos gewoon. Ik voelde me moe, doodmoe, maar oh zo gelukkig dat ik het gehaald had. Mijn eerste 10km run, ik heb het gehaald. In een tijd van 1 uur, 22 minuten en 30 sec heb ik het volbracht. Echt geen wereldtijd maar ik heb het gehaald. En dat onder best warme omstandigheden, meerdere mensen hadden hier last van, zere voeten, die blaren blijven ook maar steeds weer komen, heb ik de finish gehaald.
En ik moet zeggen, ik ben trots op mezelf en ga nu verder. verder met trainen, wedstrijden lopen en ik moet en zal die Damloop gaan halen. Al besef ik me al meer wat 10 engelse mijlen in houden. Het zal een beste klus gaan worden maar ik zal deze klus gaan klaren!!!!