Dag 8 – van New York naar Las Vegas

Vanmorgen dus vroeg uit de veren. En ondanks dat we beide niet topfit waren ging dit redelijk. Ik was iets fitter dan Raymond. Hij was echt behoorlijk duf vanmorgen. En had ook niet heel veel zin in de reis naar Las Vegas. Maar goed, we moesten gaan, het stond allemaal al gepland. Met volle moed maar ook ziekjes zijn we de taxi in gestapt en met een 3 kwartier rijden waren we bij de gate van Delta Airlines. Inchecken hadden we al via internet gedaan en de koffers kon je buiten al afgeven. Dus alleen nog even door de paspoortcontrole heen en dat was het. Dit verliep dan ook heel soepel en waren we ruim op de tijd bij de gate. Raymond ging maar wat lezen, proberen te internetten, alles rustig aan. Ik ben nog wat gaan shoppen. Tja, ik kan dat gewoon niet laten he haha. Dus met nog een paar laatste souveniers van New York liepen we naar de gate. Ook het boarden verliep hier vlot. En voor we het eigenlijk wisten hingen we al weer hoog in de lucht boven Amerika. De vlucht zou een uur of 6 gaan duren. En tja, dan ben je nog steeds in hetzelfde land. Je doet er dus bijna net zo lang over als van Amsterdam naar New York te vliegen. We hadden trouwens ook nog mazzel in het vliegtuig. Want deze zat niet helemaal vol en hadden deze vlucht dan ook 3 stoelen voor ons twee samen. Raymond probeerde deze vlucht wat te slapen met de hoop dat als we in Las Vegas zouden zijn, hij zich weer wat beter voelde. Helaas lukte hem dit niet. Ik heb de vlucht grotendeels doorgebracht met naar buiten te kijken. Ook nog een aantal hoofdstukken gelezen van het boek die ik nog op Schiphol had gekocht. Haar naam was Sarha, echt een super mooi boek. Maar ook het uitzicht was prachtig. De vlucht brachjt ons over een aantal staten van Amerika en dan zie je oo goed heo veelzijdig dit land is. Van dorpen in det plattenland, de bergen in Colorado, de rode vlaktes in Utah en uiteindelijk de woestijnen van Nevada.

Uitzicht vanuit het vliegtuig op de staat Utah

Na de vlucht naar Las Vegas waren we beide nog best moe. Raymond voelde zich eigenlijk alleen nog maar beroerder. Dit zag er niet fijn uit. Maar goed, op naar de bagageband. En ja wel, dit keer waren al onze koffers wel meegekomen. Nu je eenmaal hebt mee gemaakt die er 1tje niet is ben je tcoh wel wat gespannen als je bij de band staat te wachten. Gelukkig hadden we snel alles compleet. Op naar de shuttlebus die naar de huurauto’s ging. Ook dit ging allemaal erg soepel en al snel stonden we bij de balie om de auto op te halen. raymond had me al gevraagd of ik wilde gaan rijden. Omdat hij al de nodige aleve naar binnen had gewerkt, zich totaal niet fit genoeg voelde om te gaan rijden en zeker niet scherp genoeg was om op iets te reageren. Nou ja, dan doe ik het wel. Het zal wel moeten. Maar vond het best spannend. Gelukkig had ik al wat ervaring om in een automaat te rijden dus dat scheelde weer. Koetel-de-koet reden we dan ook de garage uit, de navigatie aan gezet, de ringweg van Las Vegas op. Het was erg druk op de weg. En reden dan ook stapvoets. Later bleek dat er een ongeluk gebeurd was en dat dat dus de reden was dat het allemaal zo langzaam ging. Daarna ging het tempo omhoog en daar reed ik dan. En ja, hoe en wat daar op de snelwegen….. Het was best onwenning ondanks dat ik al 12 jaar auto rij. Door toedoen van een medeweggebruiker die niet opzij wilde gaan, de afslag gemist naar het hotel. Dan de volgende maar. De navigatie pakte dit gelukkig ook op en reden vervolgens gemakkelijk naar het hotel. Auto in de parkeergarage gezet. En al met al waren we rond de klok van 3 uur, lokale Las Vegas tijd, in de hotelkamer. Uitgeput, moe, suf, sloom, snotverkouden, hoestend en proestend polften we op bed. Zo, eerst maar even liggen. Ik had mijn broer nog even een sms gestuurd dat we goed aan waren gekomen. Het was namelijk al 12 uur in de nacht in Nederland. Op bed liggend eed ons beide wel goed maar Raymond voelde zich echt niet goed. Na een tijd gelegend te hebben ben ik op pad gegaan voor wat water, koekies en koffie. Gelukkig vlak bij de liften een winkeltje en een Starbucks in ons hotel. Wat trouwens een super mooi hotel is. Nog niet eerder zo sjiek-de-friemel gehad. Dan zie je het verschil wel tussen een 2 of een 4 sterren hotel

Ons hotel in Las Vegas. Het Golden Nugget.

Raymond bleef op bed liggen en ik ben het hotel verder gaan ontdekken. Van het winkeltje naar het zwembad met aquarium, van de lobby naar de casino’s. Allemaal even indrukwekkend. Wat een bizar iets dit zeg. En dan zie ik nu nog maar 1 hotel. Dat ik terug op de kamer kwam wilde Raymond eerst eten bestellen en op de kamer laten bezorgen. Hij was echt op. Later toch maar besloten om even de kamer uit te gaan, in een restaurant wat gegeten (lekkere spagetti) en daarna nog een loopie gedaan door het casino en Fremont Street.

Ik op Fremont Street in Las Vegas

Op Fremont Street zaten ook de nodige casino-hotels en winkels. een paar in geweest en nog e.e.a. gekocht bij WalGreens zodat we weer een voorraad water e.d. op de kamer hadden. Het water uit de kraan is in Amerika wel te drinken. Zo schoon is het wel, maar de chloor komt je tegemoed als je de kraan op doet!

Na deze korte wandeling en de eerste kennismaking met Las Vegas zijnw e heel vroeg naar bed gegaan. Was een ontzettende vermoeiende dag. Op naar dag 2 in Las Vegas. Hopelijk zijn we beide morgen weer wat beter.