Groet uit Schoorl

Al weer twee dagen na de run Groet uit Schoorl toch nog maar even een blogje maken. Ik zou dat zondagavond al gedaan hebben maar werd laat op de avond wakker op de bank En helaas, gisteravond ook niet veel puf om achter de laptop te zitten.

Maar goed, hoe was mijn Groet uit Schoorl run?

Zoals afgelsproken hadden we voor dit weekend een logee. Mike uit Biervliet kwam een nachtje bij ons over. Zou ook al met de ‘halve van Egmond’ maar ja, die ging niet door he. Maar wilde dit weekend evengoed graag gebruik maken van ons aanbod. Dus zaterdagavond kwam hij vanuit zijn werk onze kant op. gezellige avond gehad, wat geouwehoerd, natuurlijk even de schaatswedstrijden  van de Olympische Spelen gekeken want ja, de race van Sven moesten we zien. En zo als gehoopt pakte hij goud! Hierna zijn we gelijk naar bed gegaan want de wekker zou zondagochtend al weer op tijd gaan.

Zondagochtend rond kwart voor 8 uit bed,douchen, aankleden en ontbijten. Tas inpakken en op naar Schoorl. Helaas had het weer gesneeuwd die nacht dus alles lag weer onder een dun wit laagje sneeuw in Den Oever. En hoe dichterbij we bij Schoorl kwamen, hoe witter het eigenlijk werd. Later in Schoorl zelf bleken de wegen prima schoongemaakt te zijn dus geen zorgen over het parcours. Na eerst even in de kleedtent gekeken te hebben en naar bloggers gezocht te hebben zijn we naar de het dorpshuis gegaan. Daar kwamen we de nodige bekende tegen. Tenminste, voor Raymond en Mike dan, ik kon alleen de namen met daarbij een fotootje. Maar nu dus ook de nodige bloggers in levende lijfe mogen ontmoeten. Leonie, Sierd, Ronald, Annemarie, Gerard, Martine en nog een paar waar ik de naam helaas van ben vergeten (sorry). En moet zeggen, dat was erg leuk!!! Eindelijk kennis mogen maken met deze mensen.

Rond half elf maakte Raymond zich klaar voor zijn wedstrijd. De 30km. Ik blijf dat toch echt nog een pokke-eind vinden hoor. En heb echt respect voor hen die dit hardlopend afleggen. Raymond op zijn VibramFiveFingers. Ik blijf het maffe schoenen vinden maar hij loopt er echt super goed op. Samen liepen we naar de start. Onderweg kwamen we Ronald nog tegen en hij had er veel zin in. Later ook Sierd tegen gekomen en daarmee verder gelopen naar het startvak. Daar heb ik ze veel succes gewenst en ben naar voren gelopen om na het startschot hopelijk nog een blik op te kunnen vangen en een foto te kunnen maken. Maar helaas, het ging allemaal zo snel dat me dat niet gelukt is. Ondertussen had ik ook al contact gehad met mn oud-collega Suzan waar ik mee had afgesproken. Haar vriend liep ook mee maar met de halve marathon. Al snel hadden we elkaar gevonden en liepen we nog naar twee plekken waar de lopers langs kwamen. Op plek 1 helaas Raymodn niet gespot maar Jamie wel. Op het tweede punt Raymond wel gezien en valk er achter aan kwam ook Jamie weer voorbij. Daarna zijn we samen weer richting de start gelopen. Lekker beppen met elkaar en vond het ook erg leuk haar weer even te zien en spreken. Bij de start ontmoette ik ook een vriend en vriendin van haar en zij zou ook, net als ik, de 10km gaan lopen. Al had ik wel snel door dar zij wel wat sneller loopt als ik maar ach, dat maakt me niet uit hoor. Ik loop het in inder geval Samen een tijdje staan praten en ja hoor, daar kwam Jamie al over de finsh. In in knappe tijd van 1:49 en een beetje kwam hij over de finish. Top hoor Jamie!!

Het parcours van de 10km

Ik moest nog even langer wachten totdat Raymond over de finish zou komen. In die tussentijd ben ik me gaan omkleden. M’n tas bij de bagage afgegeven en richting de finish gelopen. Maar ik zag hem daar maar niet. Stond daar een kwartietje te wachten, werd ik op mn schouder getikt. HUH…. Raymond, omgekleed en al! Uuuhhh, …. had ik hem toch gemist. Maar hoe lang was hij dan al binnen. 2,5 uur was toch de planning…… Snapte het even niet. Tot hij vertelde dat hij met 2 uur en 18 minuten al over de finishlijn gegaan was. jemig, wat super goed!!! Trots was ik op hem, eindelijk het ritme te pakken en hoe zeg!! Fanatstisch! Het doel qua eindtijd voor de marathon komt al dichterbij voor hem.

Hierna zijn we nog even naar binnen gegaan want het was tenslotte voor mij nog geen tijd om te starten. Nog even de laatste dingen gecheckt (helaas mijn horloge niet goed bleek later) en nog even naar de wc. Tjee, hier was het ook niet echt frisser geworden zeg…. poeehhh….. Neus en mond dicht en plassen maar haha.

Zo ik was er klaar voor. Samen liepen we voor de 2e keer richting de startvakken. Begon nu toch wel wat nerveus te worden. Zou ik geen last van mn knie gaan krijgen, lukt het onder de 1:15 te lopen, red ik de eerste 5km in 1x te lopen, had ik niet te veel kleding aangetrokken, ……. Eenmaal in het startvak hield ik me daar niet meer zo mee bezig. Ik wilde gaan lopen. Lopen lopen lopen. Door de duinen van Schoorl. Raymond nog even een kus gegeven en daarna het startschot.

Klaar voor de start

Het begin ging redelijk. rechtsaf bultje omhoog lopen werd het al snel minder. Ja hoor, verdorrie, toch weer die knie he. Nou ja, we zien wel. Niet veel later begon mn blaas ook nog op te spelen en moest ik vreselijk nodig plassen. Nee he, dat kan ik er al helemaal niet bij hebben. Al lopende dacht ik, ga ik het halen met die knie…… Ohhhh ik moet plassen…… mijn knie, plassen, mn knie, plassen…… Maar nadat ik het bord met 4km voorbij liep verbaaste me dat eigenlijk. Want ik had dus mijn horloge helaas niet goed staan en kon daarop niet zien hoeveel ik al gelopen had. En toch ging het al weer een stukje beter. Mijn blaas was rustig geworden en het gevoel om te moeten plassen was verdwenen. en mn knie…. Voelde ik die nou nog wel….. of niet meer….. De twijfel sloeg toe. Maar bleef wel doorlopen. Ik moest de 5km in ieder geval gaan halen, daar stond wat water voor  me klaar. En waarempel liep ik daar voor mn gevoel zo naar toe. Rustig wat gedronken. Even wandelend rustig verder gegaan. Bekertje leeg gedronken en hupsakeetje, weer lopen. En dat ging goed. Zo goed dat ik totaal geen last meer van mn knie had, ik ook zo bij de 6km was. En dacht, als dit zo makkelijk ging dan hup naar de 7km en bij de 7km liep ik ook zo door naar de 8km. Hier kwam ik aan net even onder het uur. Dacht toen nog bij mezelf, das een mooie uitgangspunt voor volgende week, de 8km in Apeldoorn ruim onder het uur willen gaan lopen. En omdat ik vanaf kilometer 8 lekker een stuk duinafwaarts liep ging dat zo vlot dat ik ook zo bij km 9 was. En ja, daar brak het even op. Adem uit het ritme, benen die niet meer wilden gaan zo als ik wilde…. Dus toch nog even wandelen. Dat had ik achteraf dus beter niet kunnen doen want op dat moment zakte ik als een kaartenhuis in elkaar. Twee honderd meter gelopen, weer wandelen. Toen rechtsaf Schoorl weer in richting de finish. Veel puf had ik niet meer en had ook de hoop al een beetje opgegeven om onder de 1:15 te kunnen gaan lopen. Recht op de finish af lopend stonden Raymond en Mike nog en moedigden me flink aan.

Ik ben er bijna

Met nog een kleine eindsprint in de benen kwam ik uiteindelijk in 1:15:45 over de finish. Toch twee seceonden van mn PR af weten te krijgen. Helaas niet onder de 1:15 maar wel de 10km met maar 3x een klein stukje te hebben gewandeld.

Ja wel, we hebben het gehaald, de 10km!!

Langzaam aan gaat het steeds een beetje beter. Mijn conditie is er nog lang niet maar de wil om beter te worden wordt steeds groter. Ook het lopen zelf begin ik al leuker te vinden. Het vervelende van de run was mijn knie. En hopelijk dat dit ook snel over gaat. Gelukkig gaat het wel steeds beter met mijn scheenbenen al blijf ik daar toch nog wel wat last van houden. Vanavond zal ik weer gaan trainen bij AV Wieringermeer. En zal vanaf nu dan ook gaan proberen daar 2x per week heen te gaan en zondags mijn eigen loopie gaan doen. Waar ik met smart op wacht is de zomertijd. Dat de dagen weer langer worden, het zonnetje ook meer gaat schijnen en de temperatuur omhoog gaat. Wat dat betreft ben ik echt een zomer-mens. Maar wat ik zeg, mijn zin wordt al groter. En hoop mijn doel te kunnen gaan bereiken. De halve marathon te kunnen lopen in een tijd van twee uur. Op naar 17 oktober, Amsterdam. Daar zal ik mijn eerste halve marathon gaan lopen. En natuurlijk een paar maanden later in DisneyWorld Orlando!! IK GA ERVOOR!!!!!!!