Maandagavond, dag na m’n 8km run in Apeldoorn tijdens de MidwinterMarathon Apeldoorn. En wat voor een run. Was er bijna helemaal tevreden over. Bijna dan, want had anderhalve minuut sneller moeten lopen……..
De ochtend ging de wekker al erg vroeg. Zo vroeg gaat ie niet een sop een normale werkdag. Dus om 7 uur ging de wekker. Opzich was ik wel snel uit bed maar viel niet mee dit keer. Vorige week stapte ik vlotter m’n bed uit. Gelijk maar onder de douche gestapt, aangekleed en m’n tas ingepakt. Naar beneden, even een ontbijtje naar binnen werken en alles gereed maken voor de rit naar Apeldoorn. In eerste instantie zouden we met de trien gaan maar Raymond had ‘s ochtends nog even op internet gecheckt hoe en wat kwa treintijden en zo en bleek dat de trein die we wilden nemen vanaf Hoorn die ochtend met een omweg via Schiphol zou gaan rijden. Daar hadden we geen zin in dus maar in de auto gestapt en zo naar Apeldoorn. Onderweg heel veel last gehad van de mist. Op de A1 had ik werkeljk geen idee waar we precies reden en dus de borden moesten afwachten om te zien waar we waren. De rit verliep verder prima en mooi optijd kwamen we aan op parkeerplaats waar pendelbussen klaar stonden om de runners richting de start te brengen. Picobello geregeld dus.
Ook hier zijn we weer welkom
Voor deze run hadden Ronald en Raoul er voor gezorgd dat de webloggers een speciale VIPruimte tot hun beschikking hadden. Maar die VIP ruimte konden we eerst niet vinden. We vonden een soort van balie met twee vriendelijke dames. We gaven aan dat we voor de VIPruimte voor de webloggers kwamen maar was bij hun niet bekend. Na wat navraag kregen Raymond en ik kregen een speciaal pasje om van diverse middelen gebruik te mogen maken die dus helemaal niet voor ons bedoelt was haha, Dit ging dus om een ander gedeelte VIP
Maar na wat heen en weer gelopen te hebben, en een oproepje op Twitter, hadden we de club webloggers gevonden. Nu had ik vorige week in Schoorl al een aantal mensen ontmoet maar hier waren er zo veel. Ik heb vele webloggers mogen ontmoeten en van vele heb ik de naam wel onthouden. Het was in ieder geval een gezellige bedoening daar en vond het ook erg leuk al deze mensen weer te zien en/of te ontmoeten. Het was ook super geregeld en de ruimte was perfect om je om te kleden e.d. Nogmaals top geregeld en bedankt hiervoor!!!
Rond tien over half twaalf liep de hele groep richting de start voor de marathon, de 27,5 km en de 18,5km. Ik zelf moest nog even geduld hebben want de 8km run ging pas om half drie van start. Raymond liep samen met Kees het startvak ik want zij wilden deze run samen gaan lopen. Na ze allemaal succes te hebben gewenst ben ik naar de start gelopen en daar gewacht op het startschot. Na het startschot goed kijken of ik Raymond zag lopen. En ja wel hoor, heb ze ook nog gespot en geracht een paar foto’s te maken. Hierna nog een paar gemaakt in de hoop nog een aantal webloggers te spotten maar helaas zonder resultaat. Nadat de hele groep voorbij was ben ik rustig terug gelopen naar Theather Orpheus waar we dus de VIP ruimte hadden. Ben languit op de vloet gaan zitten, boekje erbij en relaxen maar. Ook via Twitter nog e.e.a. gezet en na een ruim uurtje ben ik me ook maar gaan omkleden. Heerlijk rustig, op m’n gemakkie, lekker warm en alle ruimte om me heen. Echt zo top dit.
Mijn spullen liggen er klaar voor!
Nadat ik me had opgekleed kwamen de eerste lopers van de 18,5 km al weer terug. Nog even met een paar staan ouwehoeren en ben toen maar richting de start gelopen. Onderweg kwan ik Ans nog tegen die haar 18,5 km run achter de rug had. Ik ben nog even de straat een paar keer heen en weer gaan dribbelen om de spiertjes op te warmen. Daarna rochting het startvak. Daar zag ik al snel dat de lopers van de 18,5 en 27,5 met al meer de finish over kwamen. Maar even mooi aan de zijkant gaan staan met de hoop Raymond en Kees te spotten. En ja wel hoor, na een paar minuten zag ik ze aankomen. En met een brede glimlach op hun gezichten. Het was dus goed gegaan. Ze straalde het beide goed af. Even gepraat over hun run, wat fotootjes gemaakt.
Kees en Raymond na de finish van de 27,5km
Ik klaar voor de start van de 8km
Hun eindtijd was 2:12:04. Ze wensten mij succes voor mijn run en zij liepen verder door. Ik zou ze daarna wel weer zien. Niet lang daarna klok het startschot voor mijn 8km. Ik had een doel voor ogen. Blijven lopen, mijn krachten zien te verdelen, de eerste 5km weer in 1x uitlopen, hopen om onder de 56 minuten te eindigen. het begin van mijn run verliep best lekker. Maar na een kilometer of 3 zakte ik in, voelde ik m’n knie weer en voelde ook dat ik mijn schoenen net iets te straks had aangedaan. Nou ja, doorlopen en we zien wel. Ik had me er zo op voorbereid om de eerste 5km door te lopen maar wat bleek…. Staat er bij de 4km een drankpost. Hmmm, misrekening maar helaas, niets aan te doen. Snel wat gedrinken, wel wandelend, en daarna weer verder. Het was een super mooie omgeving en de drankpost liepen we het park Berg in Bos in. Had ik niet eens in de gaten maar vond het er allemaal wel erg mooi bij liggen, de srtuiken, de bomen, de paden… Maar ja, dat mag ook wel als je dus door een park loopt he. hihi. Maar in dit park liepen de paden flink valsplat omhoog en dat voelde ik ook heel best in mijn kuiten. Daardoor ben ik meer op mijn voorvoeten gaan lopen en wat bleek…. Tjee, het leek of ik vleugels kreeg, zo makkelijk liep ik. Normaal loop ik echt van hiel naar voorvoet, en daardoor ook best zwaar, maar ben er nu eindelijk dus achter gekomen dat het echt een heel stuk lichter kan. Ach ja, al doende leert men he, zullen we dan maar zeggen haha. Dit ben ik zo goed als ik kon dan ook blijven doen. En liep echt zo lekker daardoor. Dat ik al snel bij de 7 km was en nog 1 kilometer moest. En ja, dan kom je weer bij De Naald aan en dan is het over de Loolaan nog een best uit naar de finish. Maar ik ging zo lekker, dat ik bleef lopen, en ongemerkt ook steeds iest sneller. Ik had dus nog over. Keek op mn horloge…. Hmmm, dat wordt wel erg krap maar goed, lopen en nog eens lopen. De finish kon je iet goed zien en ben de vlaggen welke over de weg heen waren gespannen gaan aftellen, steeds weer een stukje dichterbij de finish. Ook stonden er weer genoeg supporters langs de kant van de weg en dat is geweldig. Met een mooie eindsprint naar de fnish toe, stopte ik mn horloge op deen tijd van 57:16. Derrie, net niet gehaald. Maar het had er echt ingezeten. Ik had nog over. Ik was niet uitgeput over de finish gekomen. Echt balen dat het niet onder de 56 minuten was maar goed, ik was er verder echt tevreden mee. En het feit dat ik de 8km zo goed als in 1x gelopen heb. Grote klasse van me zelf vond ik. Het is nog steeds niet snel hoor, dat weet ik, maar ik ben hier al heel blij mee
En weer een medaille erbij!!
Welverdiende medaille
Na de finish rustig doorgelopen, nog wat drinken gepakt, natuurlijk weer een mooie medaille erbij en opzoek naar Raymond. Hoop dat ik hem kan vinden in deze grote mensenmassa. En ja hoor, daar was hij. Ook trots op me dat ik het toch weer heb uitgelopen. Samen liepen we terug naar Orpheus waar de meeste runners al weer terug waren van hun run. Lopende daar naar toe vertelde Raymond mij dat Ronald zijn marathon helaas niet binnen de 3 uur gelopen had. En hij had er zo op gehoopt. Maar op een eindtijd van 3:05 mag je toch ook super trots zijn. Wie weet de volgende keer. Ik doe het hem (nog) niet na
Eenmaal binnen nog met een aantal nagepraat over mijn run en ben daarna gaan omkleden. Even lekker opfrissen en droge kleding aan. Tijdens het omkleden de race nog even na gelopen in m’n hoofd. Waar had ik die paar minuten kunnen pakken dan….. ??? Niet meer drinken onderweg op deze afstanden…. Dat toch de volgende keer zeker maar proberen. Niet meer aan m’n knie denken, gewoon lopen. Dan moet het haalbaar zijn. Dat weet ik zeker. En nog sneller proberen te lopen he
Ik heb geen idee hoe het parcours straks in Alphen is maar ik ga er voor om daar echt onder die 1:15 te gaan lopen. Zeker hoe ik nu gelopen heb, op mijn voorvoet, ging super. (o.k., heb nu wel wat last van mijn kuiten) en ga daar echt op trainen. Oja, en wat de schoenen betreft, vorige week uit voorzorg op mijn soucony’s gelopen. Ja, die met veel extra ondersteuning, maar die schoenen zullen voorlopig niet meer aan mijn voetjes komen. Nu weer op mijn Asics gelopen, waar lang niet zoveel ondersteuning in zit, en dat ging veel beter. Geen blaren, geen last van mijn scheenbenen gehad, ….. Ik vraag me toch echt waarom ze dit toch steeds adviseren. En de logica welke Leo en Rochard nog aangaven is ook heel logisch.Want waarom loop je normaal in het dagelijkse leven op platte schoenen, zonder ondersteuning en heb je nergens last van. En je gaat een rondje hardlopen en moet je zo nodig extra ondertseuning hebben. Begin dat ook steeds meer van me af te zetten. En me meer te richten op normale hardloopschoenen. Niet al die ondersteuning in de zool maar gewoon neutraal. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik al die poeha welke Raymond aan de hand haalde in het begin echt belachelijk vond. Zo plat mogelijk, begonnen op de Ecco Biom en nu zelfs op die maffe gorillavoeten loopt. Maar wel zonder enig pijntje. Ik zal het voorlopig bij mijn Asics houden en wie weet waar ik over een jaar op loop. Maar nu me maar bezighouden met mijn snelheid omhoog te krijgen. Alles op zijn tijd maar wat ik de vorige keer ook al zei, het wordt steeds leuker, dat hardlopen!





goed gedaan enne…. aangezien ik niet zo vaak in het land kom is het altijd leuk om wat foto’s van webloggers te zien zodat ik wat meer een beeld bij de namen krijg.
Netjes gelopen!
En het gaat om het plezier, niet om je tempo of eindtijd, gewoon doorgaan, dan zul je merken dat het steeds iets makkelijker en iets sneller gaat.
Hoi Patricia aka hardloopmuts. Via Esther kom ik op jou mooie weblog terecht. Ik zie dat jij het hardloopvirus ook te pakken hebt. Leuk.
Blijf lekker lopen en genieten. De rest komt wel.
de hardloopgroetjes uit Ede