Ik roep het al jaren ……

…… ik wil afvallen!!!! Maar nu ik sinds een aantal weken goed bezig bent met gezond eten, minder eten en dus proberen de kilo’s er vanaf te krijgen, frequenter sport en dus flink met mijn eigen lichaam bezig ben zocht ik afgelopen week mijn laptop af naar foto’s van de afgelopen jaren. En jeminee zeg, wat heb ik gelachen. Hoe in hemelsnaam kon ik zo zwaar worden, weer wat lichter, daarna nog zwaarder….. Nee, zo als ik in de zomer van 2006 was, zo wil ik nooit meer worden dacht ik. Wat een bolle kop en een paar stalpoten …. Niet normaal eigenlijk. En omdat ik mezelf een paar weken geleden zo tegenkwam tijdens de training van Phanos stond mijn besluit echt vast. Wat ik in mijn vorige blog ook al vertelde, wil ik op een gezonde manier de halve marathon kunnen lopen zit er maar 1 ding op. Afvallen! Met mijn huidige gewicht ben ik simpelweg te zwaar.  Zo roep ik dus al een jaar of 4 om nog “even die laatste 10kg af te vallen”. Maar die tien werden er weer vijftien en weer tien en als een jojo ging dat heen en weer. Maar alles wat er gebeurde qua afvallen …. niets om eerlijk te zijn. Ik maak er dan ook geen geheim van dat ik veel dingen lekker vind en de gekste combinaties naar binnen kon werken. En onnodig veel kon eten. En dat ook mijn zwakke punt was. Das nu verleden tijd. Ook de ziekte van mijn vader heeft mij ook flink aan het denken gezet. Gezonder leven doet langer leven. Al is dat ook niet altijd waar weet ik uit mijn omgeving. Maar goed, nu ik zo met een bepaalde ziekte van een naaste te maken hebt, denk je daar toch al vaker aan. En zo zat ik van de week thuis, achter mijn laptop, mijn leventje van de afgelopen jaren eens te overdenken …… 

In het voorjaar van 2001 nam ik de stap om mijn vrijgezellige leventje te opzij te zetten. Ik had ook net een nieuwe baan bij Houtsma Keukens en het was ook hoognodig tijd om dat vreselijke losbollige leven wat ik leidde te stoppen. In april van dat jaar ging ik een avondje uit met Raymond (die ik al mijn hele leventje ken) en vanaf die avond ook niet meer bij elkaar vandaan gegaan. Nog geen maand later nam ik de stap om mijn ouderlijk huis te verlaten, mijn spullen naar de overkant te verhuizen (de straten Zuidwalstraat en Hoge Poel liggen tegenover elkaar) en bij Raymond in te trekken. Tja, mijn moeder zei al, als het goed voelt moet je het gewoon doen en anders kom je maar weer terug. Dat is dus inmiddels al ruim 9 jaar geleden. De eerste jaren die we samen waren genoten we beide super goed van het leven. We gingen nog steeds met enige regelmaat een biertje drinken in onze stamkroeg De Houtzolder, hielden van lekker en veel eten en aan sport deden we niet. Naar de auto lopen was al voldoende beweging zei Raymond wel eens. En dat is voor ons toch gauw een meter of 50 lopen hoor! Auto staat niet pal voor de deur. Dit ging zo de jaren door. Met lekker op vakantie gaan naar Mexico, Griekenland, Turkije, eigen land…. Ongemerkt kwamen er wel een paar kilootjes bij maar ach, dat viel toch best mee allemaal.

Mexico, april 2002

Kos, 2003

Marmaris, 2004

In 2005 besloten Raymond en ik in het huwelijksbootje te stappen. Dit besluit namen we in januari van dat jaar. En hadden al gauw de keuze gelegd om in de zomer te willen trouwen. Na een paar weken overwegen welke datum het zou gaan worden hadden we vrij snel 3 juni vast gelegd. Waarom 3 juni….? Geen bijzondere dag voor ons of zo hoor. Onze gedachte bij 3 juni: ‘T zal wel knap weer zijn in die periode, vakantiegeld net binnen, hebben we nog even de tijd om e.e.a. te regelen en het klinkt wel leuk, 03-06-05 maar verder….. Nee hoor, gewoon een datum. Alleen de datum van de ondertrouw, 20 april, was de dag dat we samen voor het eerst dus dat avondje uitgingen.
In eerste instantie wilden we samen er geen groot feest van maken. De naaste familie erbij, happie eten en een borreltje na en that’s it. Wat we al wel heel snel geboekt hadden was de huwelijksreis naar Orlando USA. Daar waren we snel over uit en verheugden ons vreselijk op deze reis. Amerika! In de weken die volgende toch wel e.e.a. opgezocht voor een trouwerij. Kaart, locatie, ringen, trouwambtenaar maar een jurk of een pak, nee hoor dat hoefde van ons niet. Vond mezelf ook helemaal geen type om in een trouwjurk te gaan lopen. Mede door mijn figuur had ik daar ook niet echt behoefte aan. Maar goed, mijn moeder en schoonmoeder me zo gek gekregen om een kijkje te nemen op een trouwbeurs. Zo gezegd zo gedaan. En eerlijk, als je dan die jurken ziet hangen is dat toch wel heel erg leuk. Maar ik zag mezelf er nog steeds niet ik rondlopen. Ook wat zo’n jurk moet kosten…. Pffff, de huwelijksreis was al duur genoeg

Na deze beurs bezocht te hebben kreeg ik toch wel iets meer kriebels om toch maar in een jurk te gaan trouwen. Een mooie avondjurk dan. Maar meer ook niet hoor. Een paar dagen later belde Raymond mij op mijn werk in de ochtend op. Na dit telefoontje veranderde wel heel veel met de planningen en ideetjes over onze bruiloft. De Staatsloterij was zo aardig geweest ons met 10.000 euro te willen sponseren. Dus, dan misschien toch maar een mooie jurk,…. Al vond ik mezelf nog steeds niet helemaal passen in zo’n jurk. Toch maar een afspraak gemaakt bij een bruidsjurkenwinkel in Franeker (ik had een visitekaartje meegenomen van die beurs) en jawel hoor, overstag gegaan. OK, de jurk paste maar moest er absoluut een korset onder dragen om een redelijk figuurtje te krijgen. En ik had nog een paar maanden de tijd om een paar kilootjes af te vallen. Ik zou er helemaal voor gaan. Want wie wil er nou niet slank dat bootje instappen haha. Maar wat ik ook deed, die paar kilo’s gingen er natuurlijk niet vanaf. Maar ondanks dat me dat niet lukte, hebben we een prachtige dag mogen beleven en ja, er stond een bruidspaar die dag en wat voor eentje!!! Die was niet te missen!!! En achteraf toch ook wel heel blij dat ik wel in een prachtige bruidsjurk getrouwd ben en Raymond dus in pak

Getrouwd, 3 juni 2005

Na onze grote dag zijn we een paar dagen later naar Orlando gevlogen. En hebben daar in Amerika 13 dagen behoorlijk genoten van de locale gerechten, haha! We pasten perfect in het Amerikaanse straatbeeld. En ach, wat maakte het ons ook allemaal uit. We waren heppiedepeppie gelukkig samen. Nog steeds hoor, dat even nu gezegd te hebben Onze huwelijksreis bracht ons in Disney’s World Magic Kingdom, Epcot en MGM Studio’s. JFK Space Centre, Universal Studio’s, SeaWorld en Gatorland. Al met al echt een super vakantie.

Foto’s van onze huwelijksreis, juni 2005

Na deze vakantie heerlijk verder leven samen. Genieten van al het moois, lekkers en elkaar!

In 2006 besloot mijn broer Edwin ook in het huwelijksbootje te stappen. De week voor hun trouwen waren Raymond en ik een weekje op de camping in Haaksbergen. Na de dure vakantie van 2005 en een verbouwing aan het huis besloten we in eigen land op vakantie te gaan. In de week moest ik natuurlijk wel achter een net pak aan voor de bruiloft van m’n broer. Winkelen in Enschede moest uitkomst bieden. Maar welke winkel ik ook in ging, echt iets leuks passends kom ik niet vinden. Wat was dat toch met die maatvoeringen, dat klopte van geen kan joh! Ik in een broekmaat 46-48… Nee joh, dat labeltje was gewoon niet goed. Uiteindelijk kunnen slagen bij Miss Etam voor een mooi wit linnen pak. Ik was er toen helemaal blij mee.

Op de dag van de bruiloft (toevallig ook in juni) mocht ik voor fotograaf spelen (heb wel meerdere reportages mogen maken) maar moest natuurlijk ook zelf op de foto. Dus iemand even mijn Canon EOS350 (die ik het jaar ervoor mooi kon kopen met dank aan de loterij ) gegeven en hij ook wat plaatjes geschoten. Na deze mooie dag later de foto’s bewerken en uitzoeken. Mooi albumpje gemaakt en klaar ermee. Wat me alleen wel opgevallen was, dat ik best wel een beetje aan de maat was geworden. Een foto liegt niet he.

Foto’s tijdens de bruiloft van mn broer, juni 2006

Na de vakantie en de bruiloft besloot Raymond toch maar eens wat aan zijn conditie te gaan doen en proberen wat kilo’s af te vallen. Hij ging een klein rondje fietsen, deed dit steeds vaker en de rondjes verder ook steeds langer. Andere fiets gekocht, fietskleding werd er aangekocht en hoe hij het deed, met een half jaar was hij al behoorlijk afgevallen. Echt zo knap en was ook zo trots op hem. Mede omdat hij astma heeft deed hem dit ook zo goed. En mij ook. Wat mij toch ook aan het denken zette en ik de stap ook maakt te gaan sporten en proberen af te vallen. Want ja, met een gewicht van de drie cijfers voor de komma destijds, werd ook mij wel te erg. Al ging het bij mij lang niet zo snel als bij hem, ik viel gestaag af. Ik ging op spinning en ging ook braaf 1x per week daadwerkelijk naar de sportschool. Al viel ik niet zoveel af als Raymond ik was inmiddels toch al wel een kilo of 12 lichter geworden.

DisneyLand Parijs, november 2006

Flora & Visserijdagen Den Oever, augustus 2007

Londen, oktober 2007

In 2007 ging ik vrolijk verder en ook Raymond bleef flink sporten. Al vond hij het fietsen echt niet leuk om te doen, hij deed het toch. Ik heb die discipline niet die hij wel heeft. Al was hij natuurlijk mijn beste voorbeeld. Op deze manier werden we beide wel steeds bewuster van gezonder eten, een gezondere levensstijl en dat sporten toch ook wel goed voor je is. Ik kon helaas dat lijnen niet helemaal volhouden en heel langzaam groeide ik toch weer ondanks ik elke week nog braaf te spinnen ging. En vond dat ook super om te doen. Sommige snappen dat niet, wat is er in hemelsnaam aan om je een uur tot anderhalf uur je totaal in het zweet te fietsen en nog geen 1cm vooruit te komen. Nou, ik vond/vind het super om te doen. En misschien ga ik het van de winter weer oppakken. Maar goed, terug naar 2007…. Weer die bekende jojo kwam om de hoek kijken bij me. Tuurlijk baalde ik best maar heel eerlijk maakt me het niet eens echt heel veel uit. Raymond bleef stug doorgaan met fietsen en bleef mooi op gewicht. Ik zei wel eens tegen hem, je hebt nu een vrouw die ruim 25kg zwaarder is dan jij bent. Eigenlijk heel erg natuurlijk. Maar inmiddels weet ik ook dat er vele met mij dit probleem kennen en zelf aan de hand hebben gehad. Overgewicht! Opnieuw brulde ik van de daken af dat ik die welbekende laatste 10kg wel zou gaan afvallen. Maar nee hoor, ik zei het wel, viel misschien drie to vier kilo af en viel weer terug in mijn oude ritme.

Eind 2007 besloten we voor de zomervakantie 2008 maar weer eens een vakantie te gaan boeken. Al snel hadden we een keuze gemaakt en begin januari 2008 ging ik naar het Globe reisbureau in Wieringerwerf toe om de vakantie naar Torremolinos te boeken. Nou als dit geen goede reden was om strak in mijn bikini te kunnen gaan lopen daar. De maanden gingen voorbij, inmiddels had ik ook een nieuwe fiets, fietskleding en fietste af en toe mijn rondjes van gemiddeld 25 tot 30km. Af en toe iets verder. Maar daar hield het mee op. Naar spinning ging ik nog steeds wel. De eerste maanden van het jaar viel ik toch de nodige kilootjes af en in broekmaat 42-44 ging ik uiteindelijk op vakantie naar Spanje.

Torremolinos, juni 2008

Op zich wel tevreden maar wat had het fijn geweest om toch nog net wat slanker te zijn. Maar een heerlijke vakantie gehad en zelfs in bikini bij het zwembad gelegen. Tijdens deze vakantie wilden we eigenlijk fietsen gaan huren maar dat kwam er niet van. We hadden tenslotte vakantie. Al kriebelde het af en toe wel hoor. Even flink uitsloven op de fiets. Raymond besloot daar in Torremolinos te gaan lopen. De boulevard op en neer. Van wandelen werd het joggen en van joggen ging het over naar hardlopen. Ja daar is het dus allemaal begonnen met dat hardlopen van ons. Ik vond hem maar gek om rond de klok van 4 uur of 5 uur in de middag, bloedheet om dat tijdstip, te gaan hardlopen.

Thuis na de vakantie bleef hij hardlopen. En als doel stelde hij voor om te gaan trainen naar een marathon toe. En vanaf dit moment kunnen vele mensen die dit nu lezen het vervolg van dit verhaal. Zo niet, lees dan vanaf mijn blog: Het idee achter de NYC Marathon

Brugge, mei 2009

Vechtloop, mei 2009

New York, november 2009

Inmiddels doe ik nu zelf ook een jaar aan hardlopen. Al klungelde ik vorig jaar zelf maar wat aan, inmiddels al de nodige maanden lid van AV Wieringermeer. En probeer ook met regelmaat te trainen. Minimaal 3x per week nu. Ik vind het steeds leuker om te gaan lopen. En het gaat me ook steeds makkelijk af. En met de inschrijvingen voor mijn eerste halve marathon op zondag 17 oktober a.s. in Amsterdam en de halve marathon in Disney World Orlando (dat wordt dus de 2e keer dat we heen gaan) is me dus 1 ding zo duidelijk geworden. Wil ik de halve marathon dus goed kunnen lopen zal ik moeten afvallen. Anders ga ik het gewoon niet redden. En met deze stok achter de deur heb ik dus na de vakantie van afgelopen juli (ook weer naar Torremolinos geweest) en de eerste training bij Phanos een besluit genomen. Ik wil die halve marathon lopen, dus ik zal er ook wat aan moeten gaan doen. En met het resultaat dat ik nu in de afgelopen 4 weken 5 kilo ben afgevallen. Ik heb nog een lange weg te gaan. Zowel met trainen naar die 21kilometer lopen als mijn streefgewicht te gaan halen. Ik wil nu nog het liefst 12kg afvallen. Niet dat dit snel moet gaan, nee, dat hoeft niet. Maar hoop dan een stuk lekkerder te kunnen lopen, in mijn vel te zitten en eindelijk echt helemaal gelukkig met mezelf te zijn. Wat ik al zei, ik verkondig al de nodige jaren dat ik “nog 10kg wil afvallen”. Maar wilde ik dat toen wel echt. Nee, achteraf vond ik het dus allemaal wel prima. Nu niet meer, ik ben er echt helemaal klaar mee. Wil geen overgewicht meer hebben, een gezond BMI hebben en vooral dus lekker in m’n vel zitten. Ik krijg gelukkig van Raymond voldoende steun al kan hij nu heel makkelijk wel dat extra chippie nemen of dat schaaltje met chocolade ijs. Ik nu dus niet zo vaak meer. Tuurlijk, ik houd van eten, lekker eten. Wat dat aangaat ben ik een echte Bourgondiër maar weet wat ik wil gaan bereiken.

Stoomtramloop, mei 2010

Torremolinos, juli 2010

Rare diëten ga ik absoluut niet volgen. Zo als vele in 2008 de hype van het Dr. Cohen dieet zijn gaan volgen. En tuurlijk, ze vielen allemaal af en heb er zelfs ook 1 tel aan gedacht om dat dan maar te gaan doen. Ik zag tenslotte goed resultaat bij verschillende om me heen. Al had ik zeker al mijn twijfels over deze manier van afvallen. Het kan gewoon niet goed zijn. Maar nu, twee jaar later is bijna iedereen die ik ken die dit hebben gedaan bijna, of geheel, terug bij af. Ik geloof niet meer in dit soort verhalen, diëten, pillen of andere rotzooi. Ze beloven allemaal gouden bergen maar uiteindelijk helpt niets van dit voor lange tijd. Het is een simpel vaststaand feit: elk pondje gaat door het mondje en om af te vallen zal je gezond en met mate moeten eten en daarbij in beweging gaan. Als voorbeelden heb ik nu ook al een aantal hardloopkennissen/vrienden die doormiddel van dat rondje hardlopen, ook behoorlijk zijn afgevallen. Ik houd me mede aan hun behaalde resultaten vast. Dus het zal mij ook gaan lukken. Ik ga er voor! “Slank” in Disney World mijn halve marathon lopen!! Een goed voornemen voor m’n eigen persoontje IK!

Vandaag, 22 augustus 2010

Ik, nu dus….

Het begin is er!!!!