Heb ik natuurlijk weer :-(

Gaat het de laatste maanden eindelijk heerlijk met hardlopen, krijg ik weer te maken met een blessure 🙁 Verdorrie!!! Kreeg twee weken geleden (zondags had ik heel mooi mijn 12km gelopen en de dinsdag erna even 5km wezen knallen en dat ging heerlijk) te maken met lichte pijn in mijn lies/heup bij het opstaan en de eerste paar stappen die ik daarna zette. Dit werd helaas alleen maar erger. Vorige week al even naar de fysio geweest en wist me te vertellen dat het te maken had met een spier vanaf mijn schaambeen naar mijn knie, een pees die daar ook in de buurt blijkt te zitten en een spier vanuit mijn rug naar mijn heup. Tuurlijk! Niet fijn! De spieren in mijn rug even gekraakt en die voelden daarna weer lekker soepel.

Maar na het afgelopen weekendje, Flora en Visserijdagen, werd het alleen maar erger. En de Flora houdt bij ons in een weekend lang feestvieren, zwingen, dansen en bierdrinken. Tja, dat was natuurlijk ook niet zo heel goed voor mijn beentje. Maar ach, de alcohol verdoofd de pijn en we gingen vrolijk door. Al viel me dit de zondagochtend toch best tegen. OK, de genuttigde alcohol hielp ook hier aan mee dat ik me niet al te best voelde, maar de pijn in mijn been was behoorlijk verergerd. Besloten de zondag dan ook maar thuis te blijven. Ik had er gewoon even geen zin in om gezellig te staan doen. De maandag natuurlijk wel weer heen en de klok rond de gefeest. Het was een super Flora!

De dinsdag viel de pijn wel weer mee maar woensdag was het des te erger geworden. Gelukkig stond er al weer een vervolgafspraak bij de fysio en daar ging ik dan ook braaf donderdagmiddag naar toe. Nogmaals uitgelegd waar het behoorlijk pijn deed. Plek van de pijn was ook iets veranderd namelijk. De fysio heeft me gisteren goed mishandeld en ik zal nu de komende weken rustig aan moeten doen. Even geen rondje hardlopen voor me. Natuurlijk hoop ik van de pijn af te zijn voordat het 19 september is. Dan staat de Dam tot Damloop in de agenda. Voor a.s. zondag heb ik, en ook Raymond, de 30/15 van Amsterdam Noord af gezegd. Daar gaan we beide niet aan mee doen. Helaas, want ik had er echt zin in. En zeker met mijn laatste voorbereidingen had ik er alle vertrouwen in om die 15km lekker te kunnen gaan lopen. Nu dus even pas op de plaats en rust. Mocht het voor 19-09 nog niet volledig over zijn, dan is het vette pecht voor de Dam tot Damloop maar liever die overslaan dan over een paar maanden niet in Orlando kunnen lopen. Ik zal nu nog niet gelijk gaan zeggen dat er dus een startnummer voor de 10EM klaar ligt voor degene die er om verlegen zit, want wie weet kan mijn fysio net zulke wonderen verrichten als die van Arjan Robben vlak voor het WK van dit jaar 🙂 en loop ik dus evengoed zelf de 10EM. Maar das nu nog even afwachten.

Vandaag loop ik in ieder geval al weer wat soepeler als gisteren. Maar nog wel met wat pijn. Ik houd goede moed op een snel herstel en meer kan ik nu even niet doen. Maar waarom, elke keer als het zo lekker gaat, krijg ik weer een k*t blessure ……. Vorig jaar ook vlak voor de Dam tot Damloop (hamstring), begin dit jaar vlak voor de CircuitRun in Zandvoort (knie) en nu weer vlak voor de Dam tot Damloop mijn lies/heup ….. Nu echt maar hopen dat dit niet vlak voor Orlando zich gaat herhalen. Al ben ik wel steeds heel solidair met Raymond, hij een blessure, ik ook een blessure. Hij heeft de afglopen weken ook niet kunnen lopen door een pijnlijke voet en ik nu dus al 2 weken niet door een pijnlijke heup/lies.

Met de strijd tegen de kilo’s gaat het ook goed. Al heeft het weekendje Flora met veel bier drinken en patatjes eten me niet echt goed gedaan. Maar ach, het is maar 1 keer per jaar kermis in het dorp. Nu zijn we al weer een paar dagen goed bezig met het resultaat dat die ene florakilo er al weer af is. Dus prima toch! Al doet het niet hardlopen geen goed natuurlijk. Lekker in beweging zijn bevorderd de verbranding maar dat gaat helaas niet. Dus goed opletten wat ik eet nu. En eerlijk, na een paar weken zo bezig zijn begint het steeds meer te wennen. Niet zo veel meer eten, gevarieerden eten en gezonder eten. Valt af en toe niet helemaal mee maar vooralsnog geen klagen hoor! Ik ga gewoon door!!!

En oja, voor degene die begin januari 2011 ook nog zin hebben in een reisje i.c.m. een hardloopwedstrijdje …. De Walt Dinsey World Marathon en halve marathon in Orlando zitten nog steeds niet helemaal vol  ………… 😉 Zie hier

3 Comments

  1. Hoop je te zien bij de Dam tot Damloop Patricia!

    Over dat (niet) afvallen: ik ben zelf 20 kilo afgevallen de laatste drie jaar. Behalve dat ik (veel) meer ben gaan bewegen, ben ik ook veel meer op mijn eten gaan letten.

    Volgens mij zit het grootste probleem van het niet afvallen in het denken! Dat we dan denken: die ene enkele keer kan ik dĂĄt toch wel eten! En natuurlijk kan je wel een keer zondigen, maar als je elke dag denkt “die ene keer kan het wel”, dan gaat het natuurlijk fout.

    Bij honger gewoon eten natuurlijk, maar geen patat oid. Jezelf niet uithongeren, maar gewoon blijven eten. En lopen natuurlijk! 🙂

    Succes Patricia, hoop je bij LC Damloop te zien!

    Gert

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *