Terug van weg geweest!

Grappig, als ik mijn laatste blog lees van wat jaren geleden hier op mijn site. Veel veranderd maar toch ook weer niet.

En ja, ik ben weer terug van weg geweest. Al een tijdje dacht ik er over na mijn blog weer op te pakken. Deze gedachte is is gekomen nadat ik afgelopen jaar in Chicago de knoop voor mezelf heb doorgehakt. En daar hardop gezegd heb de marathon van New York in 2018 te willen gaan lopen. Om dit traject voor me zelf vast te leggen en op terug te kunnen kijken de gedachte dus weer te gaan bloggen. Moest ook even diepspitten om mijn gebruikersnaam en wachtwoord hier op WordPress te achterhalen maar dat is dus gelukt.

Tevens is er natuurlijk op sociaal media gebied de afgelopen jaren veel veranderd. Toentertijd hadden we nog Hyves. En blog-ten we er flink op los. Door het bloggen in die tijd trouwens wel een hoop mensen leren kennen en met vele nog steeds contact mee, hoe leuk is dat dan! Maar inmiddels gebruiken we bijna allemaal wel Facebook, Twitter of Instagram om onze dagelijkse bezigheden op vast te leggen en te delen. Maar mijn eigen Hardloopmuts.nl weer voortzetten,… Ja dat is toch ook wel weer leuk.

De meeste voorgaande blogs gingen dan ook over hardlopen en het wel en wee daar omheen. Destijds speelde trombose een grote rol in mijn leven. Helaas is die rol nog steeds niet helemaal verdwenen. Dagelijks voel ik het nog maar dat is me inmiddels wel eigen geworden. De laatste keer dat ik hals over kop weer maar de SEH raakte is nu ruim anderhalf jaar geleden, afkloppen dus! Preventief fraxiparine spuiten tijdens vakanties hoort er nu ook “gewoon” bij en heb af en toe mijn slechtere periodes maar weet daar goed mee om te gaan.

Het hardlopen is de afgelopen jaren dan ook mede door de nasleep van de trombose met ups en downs gegaan. Liep ik weer een tijdje lekker, kreeg ik toch weer last. En dat regelmatig achter elkaar gehad. Of er speelde helaas andere omstandigheden mee dat het lopen niet ging zoals ik wilde. In 2010 kreeg mijn vader longkanker en in 2014 mijn moeder lymfeklier kanker. Alsof we al niet genoeg gehad hadden. Gelukkig zijn ze beide hersteld van deze gemene ziekte, mijn vader volledig en mijn moeder is nog onder controle. Binnenkort mag ze weer. Maar mede daardoor mezelf geen tijd gunnen om te gaan lopen. En ging ik lopen liep ik alleen maar te piekeren waardoor t voor geen meter ging. En ik er dus snel klaar mee was. Nu alles weer in een rustiger vaarwater zit gaat ook t lopen inmiddels weel lekker.

Maar ondanks de mindere periodes heb ik in de afgelopen jaren evengoed de nodige kilometertjes gelopen. Een korte opsomming van de meeste toffe loopjes na 2011:

2012: halve marathon Disneyland Los Angeles USA – 2014: halve marathon Miami USA – 2014: halve marathon Key West USA – 2017: kwart marathon Egmond – 2017: halve marathon Miami USA

Net over de finish! 13.1miles Miami Beach Run 05-03-2017

En de volgende staan al gepland: 10km Hoorn, Halve marathon Sneek, Dam tot Dam loop Amsterdam, halve marathon Amsterdam en de 10km tijdens de marathon Honolulu Hawaii.

En dat is dus het grappige aan mijn laatste blog van 2011. Toen de plannen naar LA te gaan icm Hawaii. Die vakantie en loop in LA is er gekomen maar destijds besloten niet naar Hawaii te gaan. In de tussentijd wel meerdere waanzinnig reizen gemaakt. Na Disney 2011 zijn we naar Japan geweest, wat een hele bijzondere ervaring is geweest. In 2012 naar LA (beide de halve marathon Disney gelopen) en San Francisco, 2014 twee reizen naar Amerika gemaakt. In januari naar Washington icm Miami (manlief de marathon gelopen en ik de halve) en in oktober dat jaar naar Philadelphia icm Key West (beide de halve marathon gelopen) en Fort Lauderdale. In 2015 ons 10 jarig huwelijk opnieuw gevierd in Orlando en Clearwater Beach. In 2016 in januari naar Curacao en in oktober naar Chicago (heeft manlief de marathon gelopen in 3:16) icm wederom Key West. Afgelopen maart zijn we weer naar Miami geweest (beide de halve marathon gelopen) en ja wel,… daar komt ie: in november dit jaar gaat mijn droomreis werkelijkheid worden. En gaan we ons 12,5 jarig huwelijk vieren op Hawaii! 3 weken lang eiland hoppen. De reis zal beginnen op Big Island. Daarna gaan we naar Kauai. Het derde eiland wordt Maui. Waar we zullen verblijven op de dag dat we daadwerkelijk 12,5 jaar getrouwd zijn. Als laatste gaan we naar Oahu. Waikiki Beach Honolulu. En wat een toeval, dan is ook de marathon van Honolulu dus pakken we die ook gelijk mee. Manlief de marathon en ik de 10km. Hoe gaaf is dat.

Dus ja, dat hardlopen en reizen doen we beide nog steeds. En met het plan de marathon van New York te willen gaan lopen hoop ik dus vanaf nu weer vaker mijn ervaringen, trainingen, wedstrijdjes, dagelijkse dingen, vakanties etc. weer hier neer te gaan zetten.

Zoals t wel wat basic klinkt in t hardloopwereldje; “my road to the New York Marathon” is dus begonnen. Vaak heb ik langs de kant gestaan bij marathons als supporter van Raymond, zag duizenden mensen voorbij lopen en steeds dacht ik, dat moet ik toch ook kunnen?! Raymond zijn eerste marathon was in New York en hoop daar dus ook mijn eerste marathon hardlopend te kunnen gaan uitlopen. Heb nog ruim anderhalf jaar trainen te gaan dus aan de tijd zal t niet moeten liggen. Dit jaar staat de halve marathon van Amsterdam in oktober vast als doel om die goed uit te kunnen gaan lopen. En daarna steeds een stukje verder en verder. Als mijn beentjes er net zo over blijven denken dan de rest van mij dan moet t gaan lukken!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *