Zo hier dan eindelijk mijn eerste blog vanuit New York City!

Laat ik eerst beginnen met het wel en wee van onze heenreis. Aangezien de taxi ons erg vroeg ophaalde van af huis waren we dan ook ruim op tijd op Schiphol. Ach, beter te vroeg dan te laat zullen we dan maar zeggen. Na de ontmoeting met de mensen van Holland Runner konden we inchecken. Dat gaat tegenwoordig allemaal erg handig. Er komt geen mens meer aan te pas. Zelfs de koffers werden om een nieuwe manier voorzien van een label. Je zet de koffer op een band, toetst een en ander in, er wordt een label uitgeprint die je zelf op je koffer mag plakken en daarna verdwijnt je koffer op de band. met na druk op verdwijnt maar daar kom ik later op terug.

Na wat rond te hebben gelopen op schiphol eerst maar even een bakkie leut en een snackie. Heerlijk, daar waren we beide aan toe. En tja, dan is het lange wachten daar. Na wat geshopt te hebben zijn we naar de gate gegaan. Daar stalde Raymond zich gelijk achter de laptop om zijn eerste blog te plaatsen. (hij is daar iets vlotter mee dan ik) Om 17:00 uur konden we boarden. En tjee zeg, wat een vliegtuig, zo’n boeing 747. Al in verschillende toestellen gezeten maar niet nooit in zo’n grte jongen. We hadden bij het inchecken nog even onze stoellen gewijzgd want anders zaten we niet naast elkaar. En da’s wel zo gezellig op een lange vlucht als deze. Dus we belanden bijna helemaal achterin deze boeing. Ruime zitplaatsen, erg fijn. De vlucht liep op behoorlijk wat turbelentie na erg vlot. Ik heb zelfs nog even een tukkie kunnen doen. Maar die turbelentie…. Ja dat was wel even heavy. Raymond had tijdens deze vlucht een boek uitgelezen. Het was vast een goed boek ig

Na de landing waren we snel uit het vliegtuig en liepen we richting de douane. En aangezien we al de ervaring in Orlando gehad hadden wisten we wat ons te wachten stond. Al verliep dat dit keer echt vele malen sneller. OK, dat ook gehad. Op naar de bagageband. Al snel hadden we mijn koffer gezien en pakte die van de band af. En tja, daar stonden we dan. Te wachten op die van Raymond. Maar alles wat er kwam… geen koffer van Raymond. Verdorrie, het zal toch niet zo zijn?? Raymond liep naar een van de reisleiders van Holland Runner en vroeg hoe en wat verder. Een dame van de luchtvaartmaatschappij wist ons gauw te vertellen dat zijn koffer er niet bij zat. Pfff, nee he. Na de lange reis, te kort te hebben gegeten, doodmoe zijn werd me dat bijna iets te veel. Maar nu weet ik daar mee om te gaan dus ook dat was snel verholpen. Op naar de balie waar we dit moesten melden. Gelukkig wist de baliemedewerker ons te vertellen dat de koffer nog in Amsterdam stond en deze met de vlucht de volgende dag, deze kant op zou komen. We zouden hierover een telefoontje krijgen.  Nou ja, dan zal dat vast wel goed komen. Snel naar de groep die al even op ons stond te wachten.

De reis met de bus vanaf het vliegveld verloop boen verwachting goed. Na eerst een aantal mensen bij twee andere hotels te hebben afgezet waren aan de beurt. Het Comfort Inn Chelsea. Mooi centraal gelegen op Manhattan. Moe van de reis, teleurgesteld ivm de koffer maar blij dat we er waren, gingen we het wegzetten van mijn koffer toch nog maar even een kort rondje. Lopend richting het Empire State Building. Daar tegenover even wat bij de beende grote gele M gegeten. Ondanks dat het elf uur in de avond was, lokale tijd, waren we daar echt aan toe. Na nog wat water, tropicana drank en andere dingetjes te hebben gekocht terug naar het hotel. Naar bed!

DAG 2 – NEW YORK CITY

De volgende dag vroeg wakker door de jetlag. Nou ja, we moesten toch op tijd op pad vandaag. Omdat we het startnummer al op gaan halen. Na een redelijk ontbijt de spullen in de tas en met de groep lopend vanaf het hotel naar het Jacob Javits Convenstion Center. Redelijk wandeling door Manhattan. Het verliep nest vlot en daar stond Raymond dan… met zijn startnummer in de hand voor de NYC Marathon.

Nog een tas vol andere spullen (deze tas is tevens bedoeld om e.e.a. kleding in te kunnen doen bij de start en deze wordt dan weer terug gebracht naar de finish). Natuurlijk ook nog even een rondje gedaan over de expo. Raymond voelde zich niet helemaal topfit maar na het nuttigen van een starbucks koffie en een broodje voelde hij zich gelijk een stuk beter. Op naar de expo. En wat een spullen daar zeg. Alles wat je maar kan bedenken op hardloopgebied is daar te vinden. Uiteraard beide kleding gekocht. Raymond van Nike een broek en twee shirts en een officieel shirt van de NYC Marathon. En ik een Brooks Nightlife shirt (die wild eik echt heel graag hebben en aangezien het hier in Amerika een stuk goedkoper is hier maar gekocht) en ook twee shirt met het logo van de NYC Marathon erop. Oja, en nog een sport BH. en wat voor een. Die vond je dus niet in Europa. Deze BH is gemaakt in samenwerking met Oprah Winrey. Juist voor de vrouw met een grote cup zullen we maar zeggen haha. Maar deze zit echt super. heel blij mee.

Na de expo zijn we met een gratis shuttlebus naar een andere groet sportzaak gereden. Nou kwamen we daar opde expo al snel achter, de meeste stands hier waren gemaakt door deze sportwinkel. Daar dus nog even een kijkje genomen en toen snel naar het hotel die daar niet ver vandaan was. Even lekker languit op bed gelegen. Want het valt nog steeds niet mee. Beide nog steeds niet helemaal over de jetlag heen.Inmiddels was er wel gebeld dat de koffer in New York was en in de avond naar het hotel gebracht zou worden. Dat was een hele opluchting.

Rond de klok van half 4 zijn we weer op pad gegaan. Het was mooi weer en wilde naar het Empire State Building. Maar daar aangekomen werd ons al heel snel duideljk dat we ruim anderhalf uur in de rij moesten staan. En nee, daar hadden we even geen zin in. Dus weer verder aan de wandel. Naar Times Square. Wat een belevenis is dat zeg. Ongelofelijk. Heel veel mensen en heel veel lichtjes. Na even de Levi’s Store in geweest te zijn (Raymond had wat nieuwe broeken nodig en die zijn, net al es echt heel veel dingen hier, veel goedkoper dan bij ons) liepen we verder Times Square op. Nog even bij M&M’s World geweest. Alle soorten en kleuren kun je hier vinden. En omdat we ook naar M&M’s World in Las Vegas zullen gaan, hier even een typisch New York’s item gekocht van M&M.

Intussen ook wat trek gekregen en op het eind van Times Square naar een Pizzeria gegaan. We bestelde een 14″  pizza Hawaii voor ons beide. En een heelrijk bakje salade erbij voor de nodige vitamientjes Heerlijk, daar waren we aan toe. Nu wilde we hierna met de metro terug maar eerst nog even een klein stukje lopen. Via het Rockefeller Center (ja van die ijsbaan en waar die hele grote kerstboom tijdens die periode staat) liepen we naar 5th Avneu.  Dachtend dat er op 5th Avenue wel een metro zou zijn, alles behalve dat. Nou ja, dan maar lopend vanaf de 47th naar de 25th street lopen. En dat is opzich best wel een stukje maar omdat er zo veel te zien is waren we vrij snel terug bij het hotel. Hopend dat de koffer er al zou zijn maar helaas. Naar de hotelkamer gegaan (oja nog even een detail hierover. Kamer is schoon en netjes, niet al te groot maar volgens NewYorkse begrippen een redelijke kamer. En het uitzicht… Tja als je van muren houd is het best mooi) en in de relax-stand gegaan. Echt, die jetlag hakt er nog steeds best in. Dus maar op tijd gaan slapen en hopen dat we morgen weer wat fitter zijn. Liggen we eindelijk goed in slaap, gaat om even over twaalf uur de telefoon hier opde kamer. En jawel, de koffer is gearriveerd. Hoorde Raymond zeggen dat hij de ochtend erna wel zou ophalen.